এখন সাগৰৰ কথাৰে-৫

মৃত্যুৰ বতৰা
ভদাইৰ,
কলিজা কপাঁইছে
ভানুমতিৰ ।।

শয্যাশায়ী প্রেমিকাৰ
হঠাত বাঢ়ি গ'ল
স্পন্দন ,
মৃতকৰ সুগন্ধ
আমোলমোলাইছে
অশ্রুৰ ৰূপত ।।

বেচেৰি অবাক হৈ আছে,
তাতে আকৌ
প্রেমিকৰ স্তব্ধ হৃদয়ৰ গান ।।

এখন সাগৰৰ কথাৰে -৪

সিপাৰত ভদাইয়ে
আস্ফালন কৰি উঠিছে ,
প্রেমিকাৰ ঢলি পৰা
অস্তিত্বৰ মায়াময়
এন্ধাৰ বিছাৰি ।

শান্ত হব পৰা নাই
দুচকুৰ চিঞঁৰ ,
ঢুকিব পৰা নাই
শয্যাশায়ী প্রেমিকাৰ
উন্মাদ অট্টহাস্য ।

এন্ধাৰ নামিল
বেলিও ডুবিল,
বাকী ৰল মাথো
বোকা-পানীৰ মাজত
এটি মৃতদেহ ।।

এখন সাগৰৰ কথাৰে-৩

সাগৰখনে নীলা চাদৰ মেৰিয়াই
থৰ লাগি চাই ৰৈছে
ডাৱৰীয়া সৰগখনলৈ ।


গুম গুমাই
ফেকুঁৰি উঠিব
অভিমানী আকাশখনে ।

ভাহি আহিব
চেঁচা বতাহৰ
অহংকাৰবোৰ ।

আউলি বাউলি হ'ব
তাইৰ চুলিটাৰি ,
ঢলি পৰিব
নীলিম চাদৰৰ আঁচলত ।

অঘৰী হব
তাইৰ সত্ত্বা ,
সিটো পাৰৰ পৰা
ভদাইয়ে আস্ফালন কৰিব ।।

সাগৰৰ আঁচলত
আকৌ এক কাহিনী
আকৌ এক চিগি যোৱা বান্ধোন।।

এখন সাগৰৰ কথাৰে -২

তৃষ্ণাতুৰ কলিজা
চকু জুৰ পেলোৱা
নীলা পথাৰ ,
হেঙুলীয়া আভাৰ
কিৰিলি ।।

ঢৌৰ তালে তালে
মৰহি যোৱা
সেই বকুলজোপা ,
মৰহি থাকিল
কবিৰ চন্দ ।।

এখন সাগৰৰ কথাৰে.-১

নীলিম বুকুত
অলেখ নিশা ,
সাৰ পাই উঠে
তমসা ।।

শীতল আৱৰণ
মুগ্ধ নয়ন ,
চিঞঁৰি উঠে
যৌৱন ।।

জোনাকীৰ দৰে ৰং
কঁপি উঠে দু-নয়ন ,
শুভ্র বৰণ
সিক্ত ওঁঠৰ শিহৰণ ।।

=======

বিকাশ

অকবিতা

সন্মুখত ব্যর্থতাৰ আলিংগন
দূৰৈত সুখৰ তাচ্চিল্য ।
নিশাৰ অন্ধকাৰ ,
তাতে মই আৰু মোৰ অনুভৱ ।
মদিৰাৰ তালে তালে উথলি উঠিছে
অনুভৱৰ চাকনৈয়া...

১) তেখেতৰ অভিমানবোৰ
আশীর্বাদ হিচাপে আদৰি লম...
জীৱনতো সজাই তুলিম
নুফুলা ফুলৰ সান্নিধ্যত ...
হেৰাই যাম ঢুকি নোপোৱা শূন্যত ...


২) যোৱাকালি কোনোবাএজনে কৈছিল
প্রেমত অভিমান কৰিলে হেনো প্রেম বাঢ়ি যায় !!

সেই কাৰনে হবলা ১দিন নহয় ,২ দিন নহয় সম্পূর্ণ ৫ টা বছৰ আতৰি আছা প্রেমবিহীন ৰাতিৰ কোলাহলৰ পৰা ।
বাট চাই ৰৈ আছা চাগৈ মই আহিম বুলি কোনোবা এটা আবেলিৰ চকামকা এন্ধাৰত ।
অভিমানী প্রেম এতিয়া বাধাৰ প্রাচীৰ হৈ থিয় দিছে আমাৰ মিলনত ...

৩) শুনিছো যাত্রাৰ শেষ নাইকিন্তু এই মৰম চেনেহৰ অভিনয়ৰ যাত্রাৰ অন্ত পৰিব জানো ??
প্রেমিকে প্রেমিকাৰ বাবে থাপ মাৰি তৰা আনি দিবলৈও কুণ্ঠাবোধ নকৰে , পাৰিলে তোমাক নাপালে মৰি যাম বুলিও হুংকাৰ দিয়ে । কিন্তু কিমান দুৰ সচা এইবোৰ । সচাকৈয়ে আনি দিব পাৰিবনে আকাশৰ সেই জোন-বেলি-তৰা প্রেমিকাই বিছাৰিলে ??
হে অভিমানী প্রেমিকা ,
অভিমান কৰি আতৰি নাযাবা ,
দুখ পাব সেই মুক্ত মনৰ প্রেমিকজনে !
প্রাপ্ত সুখৰ পৰা বঞ্চিত হব হেজাৰজন ..