তোমাৰ উশাহবোৰ যদি অনুভৱ কৰিব পাৰিলোহেতেন...

...তুমি আতংকিত কৰি তুলিছা
মোৰ বাস্তৱৰ উন্মত্ত বৰষুণজাকক ,
লাহে লাহে হেৰুৱাই পেলাইছা
এনাজৰী সন্ধিয়াৰ জোনাকৰ ।
তোমাৰ উষ্ম উশাহৰ তালত মতলীয়া
মোৰ অস্তিত্ব ,
সৰি পৰা ঘামৰ প্ৰতিতো কণা
যেন নিয়ৰৰ প্ৰতিচ্ছবি ।

আপুনি যদি মোক বিছাৰে
আপোনাৰ প্ৰতি মোৰ এটায়ে অনুৰোধ
মোক বিষাক্ত কৰি নুতুলিব !!

খবৰ বোৰ নিয়মীয়াকৈ নাপাওঁ

আকাশখন গৰজি উঠিলে
মনত পৰে তোমাৰ শেষ চিঠিখনৰ কথা ,
লিখিছিলা তুমি আতৰি যোৱাৰ আবেদন
হস্তাক্ষৰ তোমাৰ সবল সিদ্ধান্তৰ ।
খবৰবোৰ নিয়মীয়াকৈ নাপাওঁ
চহৰখন বহুত যান্ত্ৰিক হল ।।

নষ্ট পোহৰৰ নাবিক

ঘন কলা পখীজাকে
সুহুৰি মাৰি নমাই আনে উত্তাল সন্ধিয়া,
আকৌ যেন মৰমৰ বৰষুণজাক
তাইৰ চুলিটাৰিৰ সুবাসত গৰজি উঠিব
মাতাল সন্ধিয়াৰ আঁৰত ।


অজানিতে নষ্ট হৈ পৰিব
গৰজি উঠা প্ৰেমৰ অনুভুতি ,
সেমেকি ৰব চাহৰ পিয়লা ।


নষ্ট চৰিত্ৰৰ ভদ্ৰতা
চিঞঁৰি উঠিব
তাইৰ ভিজি উঠা নাভিৰ কোলাহল দেখি ।
স্তব্ধ হৈ ৰব
মোৰ হুমুনিয়াহ ।।
হমমমম......

মিঠা সুবাসে জৰাজীৰ্ণ কৰি তুলিলে
মসৃণ হৈ পৰা লঠঙা শৰীৰ ,
সেৰেঙা হৈ পৰা
তোমাৰ ওঁঠৰ লয়লাস ,
মোৰ শীতত
কম্পিত তোমাৰ যৌৱন ।

হঠাৎ মনত পৰিল
তোমাৰ শীতৰ দিনবোৰ
মইবিহীন কম্বলখনৰ উম লৈ পাৰ হয়,
মোৰ অনুৰোধত
তোমাৰ নাভিত স্খলনৰ ঢৌ উঠে ,
উঠা নমা কৰে উষ্ম উশাহৰ ধাৰাষাৰ উত্তেজনা ।।

তুলুং ভুটুং নৌকা চলি যায়
সন্ধিয়াৰ পোহৰে ৰহন সানে
আকৌ যেন মনত পৰে
গাওঁৰ তিনি আলিটোত লগ পোৱাৰ কথা
সন্ধিয়াৰ ম'হজাকে উৰুৱাই থৈ যায় ধুলিৰ পাহাৰ
সৌৱা দুৰণিত অতীতে কিৰিলিয়াই আছে ।।

মহানগৰী আৰু নিশাৰ যৌৱন

মানসী
তোমাক কোৱা নাছিলো জানো ?
মহানগৰৰ এন্ধাৰবোৰ জঘণ্য বুলি ,
চুপি চুপি শুহি লয় যৌৱনৰ ৰস
এটোপ এটোপকৈ সৰি পৰে লালসা ।