Tuesday, 10 July 2012

চুটি কবিতা ২



১)
বিষাদৰ ডাৱৰবোৰ
লাহে লাহে আতৰি
আকাশখন ফৰকাল হব ধৰিছে ...
ক্ষণ গণিছো
কেৱল একাজলি পোহৰৰ...


২)

চঞ্ছল নয়ন
কম্পিত চাৱনি,
আত্মহাৰা হৃদয়ৰ পদুলি
দুচকুত কাজল,
মৌ বৰষা মন
তাতেই থাকো উমলি।।


৩)
নিৰৱতাৰে আহি
নিসংগ পৰিবেশত
ওচৰত বহিল ,

আচৰিত ভাবে সুধিলো
কোন তুমি ?
প্রেয়সী নে যখিনী?

No comments:

Post a Comment