Friday, 3 August 2012

হাঁহি


হাঁহি জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ । এই হাঁহি বেলেগৰ মুখত বিৰিঙাবলৈ কিমান কি যে কৰা নাই । নিজেও হাঁহিছো নিজৰ দুখৰ দিনত নিজকে সান্তনা দিবলৈ । বেলেগে আকৌ মোৰ দুখ চাই হাঁহিছে । মোৰ ভগ্ন হৃদয়খন খুলি খুলি হাঁহিছে । হাঁহি হাঁহি বাগৰি পৰিছে । পেট বিষাই গৈছে তথাপিও হাঁহিছে । কিমান হাঁহিবি তহতে ? কোনোবাই আকৌ ৩২ তা দাঁত উলিয়াই খিল খিলিয়া হাঁহি মাৰিছে । সেইয়া হাঁহি সুখৰ হাঁহি । সুখ পাইছে পাব দে । মই দুখ নকৰো । মিচিকিয়াই মইও পাৰিলে হাঁহিম । সিহতক সেই মিচিক মাচাক হাঁহিৰ আঁৰত বুদ্ধু বনাম । অনুভৱ হবলৈ নিদিও মই দুখী বুলি । মই দুখী বুলি জানিলে আজি এজনে হাঁহিছে অহাকালি হেজাৰজনে হাঁহিব । মোৰ বদনাম গাই গাই হাঁহিব । মইও কম নহয় । দাঁত নিকতাই হাহিলে মইও ' লল ' বুলি কম।।

No comments:

Post a Comment